JIMpact
verhalen
FACTOR-i is een kennishub en praktijk partner
Vanuit de inspirerende ervaringen, verhalen en gesprekken tijdens het JIMpact programma is er een boek gemaakt. In dit boek wordt je meegenomen in de ervaringen van JIMs, jongeren, ouders en professionals. Hieronder lees je alvast een voorproefje. Heb je interesse in het fysieke boek? Stuur een mail naar info@factor-i.org voor meer informatie.
Met een JIM een gezamenlijke missie
Lotte's ervaring van een hopeloos gevoel naar hoop
Twee jaar geleden verbleef ik op een woongroep. Mijn standaard antwoord was altijd: “Ja, het zal wel. Alles is oké.” Dit was mijn antwoord op alles en iedereen. Ik zat heel erg in de knoop met mezelf. Ik had niet veel vertrouwen in therapie en door voor-gaande ervaringen geen vertrouwen in de hulpverlening. Ik had het gevoel dat niets voor mij goed werkte.”
“Ik kwam tot de conclusie dat ik in een hopeloze situatie zat. Met iedere vraag en ieder aanbod dat op mij afkwam, wist ik niet wat ik ermee aan moest.”
Op de woongroep kwam ik in aanraking met de ambulant werker daar. Zij had een andere houding en ze stelde andere vragen dan ik gewend was. Zij vertelde mij over JIM. Ik heb verschillende therapieën gehad waarbij er iemand tegenover mij zat en ik mijn verhaal moest doen. Er werd geknikt en geluisterd. Na een uur was het weer voorbij en moest ik naar huis. Deze ambulant werker werkte anders. Ze was echt geïnteresseerd in hoe zij mij kon helpen en we samen konden kijken naar een oplossing.
“Het was een samenwerking in plaats van dat het voelt alsof iemand betaald wordt om naar je te luisteren.”
Ik wist niet goed wie ik moest vragen als JIM. Ik heb niet zo goed contact met mijn familie. Bij de vraag moest ik denken aan mijn neef. Ik had een keer een gesprek gehad met hem over serieuze dingen. Ik voelde mij gezien door hem. Dat had ik niet echt bij andere mensen en familieleden. Ik heb hem toen gevraagd.
Voor mijn neef was het naar om te horen dat er zaken speelden waar hij niets van wist. Hij had liever dat hij er iets aan kon doen, dan dat hij ging hopen dat het beter kon worden. Hij heeft mij erg fijn geholpen. Mijn neef is familie en niet een tijdelijke therapeut die na een jaar stopt. Hij blijft voor altijd. Ik kan hem altijd appen, bellen of met hem afspreken. Door de gesprekken met hem en de hulpverlening, heb ik samen kunnen zoeken naar oplossingen om bijvoorbeeld moeilijke zaken met mijn ouders te bespreken.
Jongere - Groningen
Lotte's tip
Durf de stap te zetten om met een JIM te werken. Doordat ik mijn neef heb gevraagd, werd er een zaadje van hoop gepland. Er werd naar mij geluisterd en ik werd serieus genomen. Door te werken met een JIM voelde het minder hopeloos.
Er is zo ontzettend veel veranderd bij mijn zusje. Ze gebruikt geen drugs meer. Ze heeft geen verkeerde vrienden meer. Ze durft weer mensen aan te kijken en aan te spreken. We hebben een bijzondere band. Ze is ook echt mijn beste vriendin. We kunnen veel lachen met elkaar ook om de kleinste foutjes en dat maakt het extra mooi. We blijven immers mens en zolang we ervan leren maken we vooruitgang.
“Ik ben heel trots en vooral heel dankbaar dat dit bestaat. Ik ben heel blij dat ze de keuze heeft gemaakt mij zo te vertrouwen en dat ik de persoon ben die haar heeft kunnen helpen. Dat zal ik doen zolang ze dat nodig heeft. Samen staan we sterker dan alleen.”
Ik ben vroeger ook heel depressief geweest, dus ik weet hoe diep je kan vastzitten in je hoofd. Als jij zo’n gevoel hebt dat niemand jou begrijpt, dat niemand naar je wilt luisteren, dan is dat echt heel eenzaam. Ik ben heel blij dat zij de bewuste keuze heeft gemaakt om hulp te zoeken.
Een lach en een traan samen met mijn zusje
Pricilla’s aanpak om haar zusje op het rechte pad te krijgen
Vier jaar geleden is er jeugd bescherming gekomen in verband met mijn zusje van veertien jaar over wie ze zich zorgen maakten. Op een gegeven moment mocht ze wel thuis wonen, maar kwam er een maatregel om bij onveiligheid een 24uurs uithuisplaatsing in te zetten. In principe is er niets onveiligs gebeurt, maar ze kwamen wel twee of drie dagen later bij mijn moeder aan de deur en zeiden: “We komen jouw dochter ophalen.”
Op het moment dat mijn moeder naar boven is gegaan om haar op te halen, is mijn zusje uit het raam gesprongen. Dit was voor mij het kantelpunt en ik heb toen ingegrepen. Ik heb een brief geschreven aan de kinderrechter en hij heeft ons hierin gelijk gegeven. Daardoor zijn wij bij het InVerbindingsteam terecht gekomen.
Ik werd toen ook de JIM van mijn zusje. Wij hadden op dat moment geen vertrouwen meer in de hulpverlening. Er werd verteld dat er niets meer achter onze rug om gedaan zou worden. Dat heeft ons weer de ruimte gegeven om de stap te zetten om het vertrouwen op te bouwen.
“ Er werd de vraag gesteld hoe de hulpverlener ons kon helpen. Dit was totaal anders dan iemand die komt vertellen hoe iets gaat gebeuren.”
Pricilla's tip
Het is van belang om het onderscheid te kunnen maken tussen jouw rol als JIM en jouw rol als, in mijn geval, zus. Als zus kijk ik vanuit liefde en als JIM kijk ik vanuit veiligheid. Door dit duidelijk te communiceren blijft dit voor iedereen helder. Blijf dicht bij jezelf en geloof in je eigen kracht.
JIM - Gelderland
Vanuit eerlijkheid het beste voor je kind
Henks ervaring in het zien opbloeien van zijn dochter
Debbie was totaal gesloten. We wisten dat ze problemen had waar ze niet met ons over durfde te praten. Ik voelde dat ze verdriet had en zich niet lekker voelde, maar ze durfde zich niet te uiten. Ons als gezin deed dat heel veel pijn. De hulpverlening kon absoluut niet door Debbie heen prikken. Het enige wat ze zei op alle vragen was “Weet ik niet”. Dat heb ik honderdduizend keer moeten aanhoren. Ik reed naar een afspraak en ik dacht: “Waarom doe ik dit nu nog?”
Bij het evaluatiegesprek kwam op een gegeven moment de coördinator met een ander project: de JIM. Ze vertelde erover dat Debbie haar eigen vertrouwenspersoon mocht uitzoeken. Het is heel anders als iemand wordt toegewezen dan dat je iemand zelf mag uitkiezen. Het kwam als donderslag bij heldere hemel. Debbie zei spontaan: “Dan weet ik al wie dat wordt: dat wordt Reggie”. Ze wist het meteen. Ik kende toen Reggie helemaal niet. Reggie is een docent van Debbie.
“ Er is geen mooier mens dan Reggie, vertelde Debbie. Ze is het meest pure en lieve mens die ik ken. Debbie is vaak bij haar. Ze voelt zich bij haar op haar gemak.”
Ouder - Limburg
Henks tip
Luister naar je kind. Dat is het eerste. Als de gelegenheid er is om dit traject aan te pakken, dan maakt het niet uit welke vuile was er is. Het gaat om de groei van jouw kind of jouw kinderen. Schroom niet.
Door die spontaniteit van Debbie waarmee ze meteen zei dat het Reggie moest worden, hadden wij ook vertrouwen. Debbie kwam enthousiast thuis om te vertellen dat Reggie het wilde doen. Reggie heeft toen zelf het initiatief genomen om naar ons thuis te komen om ons te leren kennen. Het was een schot in de roos.
Debbie en ik zijn heel close. Nu kan ik beter met haar praten. We kunnen samen het gesprek aangaan. Reggie heeft geholpen doordat Debbie haar problemen in vertrouwen heeft kunnen vertellen zonder dat wij ons daar zorgen over hoefden te maken. We hebben wel afgesproken dat we het willen weten als er iets is waar wij naar moeten handelen.
Iedereen heeft er baat bij om te werken met een JIM
Frank - Pionier met de JIMaanpak
“Als jeugdzorgwerker werkte ik binnen het IVT (InVerbindingsteam) bij Youké met de allereerste JIM. Met verschillende disciplines werkten wij samen. Er waren nog geen trainingen. Wij zijn toen gewoon aan de slag gegaan.”
Ik zie het als een mooie aanvulling op een goede behandeling. Er moet gekeken worden naar wat iemand nodig heeft. Daarbij hangt het er ook vanaf of de jongere ervoor openstaat en of de noodzaak hoog genoeg is.
Zo moet ik denken aan een meisje dat bij haar opa woonde. Zij had eigenlijk uit huis geplaatst moeten worden. Dit moest onder dwang, het meisje wilde het absoluut niet. De buren werden uiteindelijk haar JIM. Een psycholoog is met de buren in gesprek gegaan om uit te leggen wat ze moeten doen bij een paniekaanval. Het meisje woont nog steeds bij haar opa en heeft meer rust.
“ Waar de JIMaanpak ingezet wordt, ontstaat er rust voor de hulpverlener.”
Professional - Utrecht
De zorgen worden verlicht door te weten dat de jongere in de gaten wordt gehouden. De JIM krijgt het gevoel iets te kunnen betekenen. Het brengt een stukje zingeving. De jongere weet dat hij of zij ergens terecht kan voor een veilige haven en de ouder heeft meer rust door de vermindering in zorgen. Zo is het een win-win voor iedereen.
“Deze werkwijze past mij goed. Ik vind het fijn om minder belangrijk te zijn. Zeker als er sprake is van onveiligheid, kun je door de samenwerking met een JIM meer rust creëren.”
Franks tip
Vraag naar wie iemands JIM kan zijn. Voor een JIM kan dit ook een verrijking van zijn of haar leven zijn.